Femke's verhaal.

Hee!

 

Oke, ff een ineiding dan maar :

Naam: Amy Leek.
Leeftijd: 13.
Woonplaats: Ergens in de buurt van Groningen.
Style: Beetje van alles. Zwart vooral.
Muziek: Tokio Hotel.                                [ niet orgineel,boeiuh xd]

Vrienden/Personen in het verhaal:

Romy/Room: Beste vriendin.
Stefan: Vriend van Romy.
Kelly: meisje uit d'r klas.
Lody: vriend.
Mirra: vriendin
Stella: Bitch van de klas, heeft een hekel aan Amy.
Lola: Meeloper van Stella.
Micheal/Mich: Vriendje van Amy.
Bill Kaulitz: Zanger van Tokio Hotel. [nee echt? x')] 
[Er komen vast wel meer personen in voor maar geen zin om dat allemaal op de schrijven xD]

Mevrouw Boonkrenkel: Strengste leraares van de school. [ Verzorging]
Meneer Ritssma: Aardige leraar Duist.

Miranda Leek: Amy's moeder.
Marco Leek: Amy's vader.

×jes

HS 5

Okee.
Ik ga zo verder hoor.
Maar eerst ff dit;
Iedereen heeft een naam voor z'n verhaal.
& Dat wil ik ook =D
Anders staat dat zp stom.
Dus..
mijn verhaal heeeeeet...
*stilte*
....
...
..
.
Dilemma.
Jup.
Een nederlandse naam.
Aber gut,
ik had dus een heel groot ongelovelijk vet stuk geschreven,
had ik dat gedaan op een pc zonder internet. o_0'
Dus nu moet ik het weer helemaal overnieuw schrijven.
Dus ff geduld.
Oke.
Back to the story.
_______________________________________

Er staat:

Heee allerliefste meisje die ik nooit in de steek laat! (f)
Ben je net wakker?
Denk het wel.
Ik lag al in bed,
maar ik moest iets tegen je zeggen.
Dus ben ik uit bed geklommen.
En achter de computer gekropen.
Om jou te zeggen..
dat ik ziels veel van je hou.
En dat het nooit uit zal gaan.
Omdat mijn band zo sterk is met jou.
Ik kan het gewoon niet stoppen.
x Micheal die veel van je houd. (l)

HS 4

Het is al 21.30 en ik lig te woelen in mijn bed. Wat is er toch met Stella? Wat wil ze van mij? En wat moet ik nou met Romy? Zou ik echt nooit meer haar vriendin worden? Uitendelijk val ik in slaap. Al die vragen...

Ik val in het water. Het is overal. Ik zie niks anders dan water. Ik ga kopje onder en spartel als een gek. 'Help!' proest ik. Dan komt er iemand aan lopen. Ik spartel en probeer alles uit te leggen. De jongen zegt niks, komt naar me toe lopen en pakt me vast. Ik spartel niet meer en kijk hem recht in zijn ogen. Hij komt voorzichtig dichter bij. Zijn lippen raken de mijne... Het is Bill! TUUUUT TUUUT!

Damn, stomme wekker. Het begon net zo spannend te worden. Ik zet de wekker uit en ga met een slaperig gezicht op de rand van mijn bed liggen. Wat een mooie droom. Alleen zou die toch nooit uitkomen. Bleeh. Ik haat dromen.

Als ik me heb aan gekleed ga ik nog even mijn mail checken. Ik heb 2 mailtjes. Eén doorstuur mail, die verwijder ik gelijk. Wat heb ik een haat aan die dingen. Ho! Wacht eens even, hij is van Romy. Ik lees hem vluchtig door. Goh, wat dom van me. Wat had ik verwacht? Een sorry, ik maak het weer goed? Natuurlijk niet in een doorstuur mail. Waar was ik met mijn hoofd. Ik draai met mijn ogen. En ik klik op de volgende mail. Hij is van Micheal, mijn vriendje.

 

GA LATER VERDER! STOMME BEL!

HS 3

Dan hoor Mirra in mijn tegen mij praten: "Met wie ga jij dan? Ik ga al met Lody, vind je dat erg?" ze kijkt me samen met Lody vragend aan. "Huuh, wat? Ik heb niet opgelet. Wat samen? Wat moeten we doen?" vraag ik nietbegrijpend. Lody draait overdreven met zijn ogen. "Amy, Amy, Amy'tje toch. Foei! We moeten voor Verzorging iemand intervieuwen, en dat moet met z'n tweeën." "Ah, gadver! Ik heb geen zin in iemand te intervieuwen hoor! Je kan toch niemand vinden die wat leuks te vertellen heeft!" zucht ik. Mevrouw Boonkrenkel onbreekt ons. "Mevrouw Leek, heb je al iemand om mee te samenwerken?" "Nee, mevrouw Boonkrenkel" antwoord ik  met een piep stemmetje. "Dan ga je met Stella." Ik schrik. Gadver, niet met Stella! Dat is echt zo'n huppelkut. Ze heeft echt iets tegen mij. "Maar mevrouw.." "Niks te maaren, Stella en jij kunnen het vast samen vinden. Jullie hebben toch met elkaar op de basisschool gezeten?" zegt Mevrouw Boonkrenkel en gaat zitten. Ik rol met mijn ogen. Dat was al zo lang geleden. Op de basisschool mochten we elkaar ook niet. Ik kijk in mijn ooghoeken naar Romy. Zij is druk in gesprek met Lola, de beste vriendin van Stella. Hun gaan vast samen. Ik dacht eigenlijk dat Romy een hekel had aan Stella en Lola, net als ik. Maar dat was ze waarschijnlijk gewoon omdat ik dat was. Stella gaat naast me zitten. Mirra zit al naast Lody en kijkt me met een lelijk gezicht aan van: wat-een-huppelkut. Ik knik en zak onder uit in mijn stoel en druk mijn hand onder mijn hoofd. "Gezellig." zegt Stella opgewekt. Wat heeft zij opeens? Ze mocht me toch niet? "Ja, tuurlijk." zeg ik sarcatisch.

 

_________________________________________________

Even een klein stukje,
voor iedereen die een beetje nieuwschierig zijn =)
Ik ga snel verder hoor,
hier ff een vet plaatje (zelf gemaakt (h))
neeeehee.
Ik heb de foto niet zelf genomen.
Zou ik wel willen.
Dan pak ik Bill gelijkt op de bek (6).
"En beetje naar links" zeg ik dan.
En dan...
BOEEEM!
Femke kust Bill <3.
Oke, Femke praat wartaal x'D 

HS 2.

Hoofdstuk 2. 

De bel gaat. Ik sta op van mijn stoel. "Doei" zeg ik tegen al mijn vrienden. Eigenlijk heb ik best wel veel vrienden. Allemaal goth's. Ik ben ook wel goth, maar niet ongelovelijk erg zoals Mirra bijvoorbeeld. Zij draagt wijde zwarte broeken met allemaal zilvere kettingen, ik ook maar dan iets minder. Zij draagt allemaal kettingen met puntige dingen, ik ook maar dan niet zo puntig. Zij draagt bandshirtjes van hele erge rock bands, ik draag eigenlijk alleen maar shirtjes met een leuk printje en ik heb 2 tokio hotel shirtjes. Ik ben eigenlijk best wel trots op mijn shirtjes. Ik heb echt van die grappige. Met smileys en leuke teksten. Verder heeft Mirra zwart met roze haar, meestal op de gekste manieren. Ik heb ook zwart haar, maar ik draag het meestal gewoon los. Over een week ofzo ga ik naar de kapper, en van mijn moeder mag ik een paar paarse lokken. Mirra loopt met me mee. Ze zit in dezelfde klas als ik. We praaten nog over van alles en nog wat. Als we door de gang lopen zie je allemaal hoofdjes onze kant op kijken, zwaar irritant. Mirra is het al gewent, maar ik vind het nog steeds zo unfair. Mogen wij geen eigen style hebben ofzo? Maar ik leg me er maar bij neer, stomme kinderen. Dan gaat ze tweede bel, we moesten al in de klas zitten. Maar dat boeit ons niks. We lopen rustig verder. We hebben het over Micheal, mijn vriendje. "Hij is echt heel lief, alleen zit hij op het Polder College hier aan de overkant. Dus zie ik hem alleen maar in de pauze's" zeg ik. Mirra knikt. "Ja, da's wel balen." zegt ze met haar heese stem. "Ik heb geen vriendje. Heb twee jaar iets gehad met Mik. Maar hij werd me iets te vervelend, dus heb ik het uitgemaakt." We lopen de klas binnen, iedereen die naar ons kijkt. Ik hoor wat gefluister in mijn linkeroot. "Wist je dat Amy ruzie heeft mijn Romy? psjtshss.." Wtf? Hoe weten hun dat nou weer? Heeft Romy het nou alweer rondbezuint? Wat een rotstreek. Ze gaat zeker de hele klas tegen mij opzetten. Stom kind denk ik en ga met een plof zitten. In mijn hoofd gaan van allerlei gadachtes rond, Mirra praat gewoon verder. "Luister je wel?" hoor ik haar dan bijna schreeuwen. Een paar kinderen draaien zich om. "Niet echt." zeg ik glimlachend. Mevrouw Boonkrenkel komt binnen. "Stilte!" 

De rest van de les heb ik niet opgelet. Ik dacht aan alle dingen die ik met Romy heb gedaan en dat dat nu allemaal verleden tijd is. Hoe kan ze dat allemaal weggooien alleen maar om die Stefan? Ik snap dat ze verliefd is, maar als hij haar eenmaal dumpt, kan ze nergens meer heen. Ze heeft iedereen in de steek gelaten voor die gast. Niemand mag haar meer. Ik kijk naar haar, zij let ook niet echt bepaald op. Ik zie dat ze zich eigenlijk ook niet echt 'happy' voelt. Ze kijkt naar buiten met een triest gezicht. Ze speelt met de dop van haar pen. Ik voel de tranen in mij op komen. Ze is zo dichtbij, maar toch zo ver weg. Ik kan niks meer veranderen. Ik wil d'r niet kwijt, maar ik moet. Ze heeft het zichzelf heel moeilijk gemaakt.

HS 1.

Hoofdstuk 1.

"hee." zeg ik tegen Romy terwijl ik mijn fiets op slot doe. Jeetje, wat is het hier uitgestorven. Waarom wilt Room dan ook zo vroeg op school wezen? Het is acht uur! Owja, Stefan is er dan nog. Dat is het vriendje van Romy. Hij zit op de school naast onze. "Heeeeeee!" zegt Romy en wurmt zich los uit Stefan armen en geeft mijn een knuffel. "he." zeg ik kortaf tegen Stefan als Room me eindelijk los laat. Hij kijkt op van zijn mobiel die hij intussen had gepakt en knikt  naar me. Jeetje, ben je je stem verloren ofzo? Romy gaat weer op zijn schoot zitten en Stefan legt zijn mobiel weg. "Alles goed? " vraagt Romy half zoenend. "Ja, maar ik ga ff mijn tas legen. Ik heb zo wat al mijn boeken me gesjouwd." En ik heb geen zin om naar jullie gelebber te kijken denk ik en loop naar binnen. "Doei!" hoor ik Romy nog roepen. Bleeh, ik heb echt een hekel aan Stefan. Hij is lang, rookt en stinkt. En hij gaat volgens mij ook vreemd. Dat heb ik een keer geprobeert te vertellen aan Romy, maar ze praatte er gewoon over heen. Volgens mij weet ze het ook wel. Mevrouw  Boonkrenkel komt langs, onze strengste lerares. Haar strak naar achter en een lelijke rok tot aan haar knieën. Ze kijkt chagerijnig voor zich uit en als ze eenmaal heel dicht bij me is zegt ze: "Goedemorgen mevrouw Leek" "Hallo." Antwoord ik droog terug. Ze kijkt me aan met een  zo-praat-je-toch-niet-tegen-mij-blik. Maar ik heb echt geen zin om zo bekakt te gaan praten hoor. Ik loop verder en als ik bij mijn kluisje ben aangekomen merk ik dat mijn sleutel nog in mijn fiets zit. Damn, waarom overkomt mij dat nou altijd. Bleeh, dan moet ik ook nog eens met die zware tas op en neer lopen. Ik loop weer naar beneden. Op de trap kom ik Lody, een jongen uit mijn klas, tegen. Hij is best aardig. Hij vind me tenminste niet raar ofzo. "Hee!" zeg ik en stop even met lopen. "Hallo Amy" zegt Lody niet echt vrolijk. "Wat doe jij hier zo vroeg? " vraag ik. "Oh, gewoon." zegt hij. Maar ik merk dat er iets met hem aan de hand is. "Lody, wat is er? Je kan mij alles vertellen hoor! Ik vertel het toch niet door, aan wie moet ik het dan vertellen? Romy? Dat doe ik echt niet hoor!" zeg ik en ik kijk hem aan. Dan zie ik pas dat hij een blauw oog heeft. "Lody! Wat is er met jou gebeurt?!" "In elkaar geslagen." zegt Lody zacht en schuift met zijn voetzool over de grond. "Oh my god! Door wie? Zeg het mij en ik sla ze in elkaar. Dan komt Amy in actie!" zeg ik en maak boks-bewegingen. "Dat denk ik niet" zegt Lody. "Hoezo? Wie was het dan?" "Stefan." toen was het stil. "Stefan?" vraag ik ongeloofig, terwijl ik het eigenlijk niet ze ongeloofig vind klinken. Ik bedoel, hij is echt wel zo'n type. "Ja." "Maar waarom dan?" "Weet ik niet. Ik was op mijn werk in de supermarkt en toen kwam hij naar me toe. Hij zei dat ik even mee moest komen en dat deed ik. Toen we buiten waren, stonden zijn vrienden in een kring. Toen begonnen ze te slaan. Toen kwam er iemand langs en zeide er wat van. Hij riep als laatst nog: Blijf je nou van me vriendin af? Ik snap het niet. Wat heb ik met Romy gedaan dan? " Ik kan me oren niet geloven. "Echt? Ik .. weet niet wat ik moet zeggen." Ik wist dat Lody al het hele jaar verliefd was op Romy, maar hij had nooit de moed om het haar te vertellen, en toen ging ze met Stefan.

IK GA LATER VERDERRR! (L)
IK NU VERDERRR! (L)

"Jezus, wat een rotstreek van die Stefan!" zeg ik dan maar. "Maar ik moet nu echt gaan, me sleutel uit me fiets halen" zeg ik met een dom gezicht. "Sukkel!" zegt Lody al weer een beetje opgevrolijkt. "Ben je dat nou  alwéér vergeten?" "Ja! Stom he? Ik moet echt iets vinden zodat ik niet meer mijn sleutel vergeet. Bij sommige leraren sta ik bekent om de-sleuter-vergeter, fijn." zeg ik een draai me ogen. "Nou, doei" zeg ik een hol de trap af. "Tot zo in de les" hoor ik Lody nog zeggen. Oke, nu ga ik echt met Romy praten. Die Stefan is nu echt te ver gegaan!

Als ik dan eindelijk bij Romy sta, sleur ik haar mee. "Wat doe je?" vraagt Romy verbaasd. "Heb je het al gehoord?" vraag ik rustig. "Wat gehoord?" vraagt Romy niet begrijpend. "Niet dus. Heb je Lody al gezien? Hij is in elkaar geslagen door die vriend van jou. Leuke vriend heb jij zeg! Ik mag hem al niet, maar nu heb ik echt een hekel aan hem! Hij gaat vreemd, en dat weet je! En nu slaat hij ook nog een Lody in elkaar? Het is niet meer normaal, Room!" schreeuw ik. Shit, straks heeft hij alles gehoord. Ik draai me om. Maar hij is aan het praten met een paar vrienden die waarschijnlijk waren aan gelopen. Dan kijk ik weer naar Romy. Ze kijkt me strak aan. Boos. Heel boos. "Oke, leuk om te weten." zegt ze onverschillig. "Was dit alles? Want het kan me toch niks schelen wat jij vind van Stefan! Het is mijn vriend en hij doet stomme dingen, maar ik weet dat ie van me houd, wat ik overigens niet van jou kan zeggen want als je van me hield zou je gelukkig voor me zijn! Maar mevrouwtje kijkt alleen maar naar de nare dingen van hem, en niet naar de lieve dingen die hij doet! DOEI!" schreeuwt Romy dan en ze loopt terug naar Stefan. Shit, dit was dus niet de bedoeling. Ik heb dus echt geen zin in ruzie met Romy. Ik was los gegaan, dat geef ik toe. Maar Romy ziet echt niet dat die jongen hem kapot maakt. Ik loop naar me fiets en haal me sleutel eruit. Ik hoor dat Stefan en zijn vrienden allemaal scheldwoorden naar me roepen zoals gothic en zwarte. Dat was ik wel gewent, maar niet van hun. Romy had natuurlijk alles verteld. Ik loop naar de deur en kijkt nog een keer naar Romy die mij met een arrogante blik aan kijkt. Het is nu echt oorlog.